You are currently browsing the category archive for the ‘KERNTITELS 2009-2010’ category.
Maren begon al met schrijven toen ze nog op de basisschool zat. Haar boeken waren meteen succesvol en vielen gelijk in de prijzen. Voor Dreadlocks & Lippenstift won zij de Prijs van de Jonge Jury 2007 en voor Sproetenliefde won zij de Prijs van de Jonge Jury 2009. Inmiddels zijn er al acht boeken verschenen terwijl ze pas 21 jaar is! Op blote voeten gaat over Samantha Speller. Samantha is bijna zestien, opgegroeid in een keurig gezin bij ouders die veel waarde hechten aan ‘hoe het hoort’ en ‘wat de buren ervan zouden zeggen’. Haar zusje Julia beantwoordt helemaal aan dat beeld. Tot grote ergernis van haar ouders en Julia kiest Samantha haar eigen weg. Ze knipt haar haren kort, laat zich voortaan Sam noemen en zoekt haar eigen aparte vrienden uit. Met de nieuwe buurjongen, Benjamin, kan ze heel goed opschieten. Ze wordt verliefd op hem, maar hij heeft zijn oog op iemand anders laten vallen. Sam lijkt haar hart alleen nog te kunnen luchten in brieven aan ene Wendy. Wie zou dat zijn?
Fragment: “Ik was alleen met Benjamin en de wind. Ik snap het niet, Wndy. Ik had toch hoogtevrees? Maar opeens leek het helemaal niet hoog meer te zijn. Ik keek om en zag hem daar staan. In zijn gele zwembroek, met die vreemde tattoo op zijn borst. Ik had op dat moment alles voor hem over. Dus ik sprong.”
Citaat: “Ik ben er echt van overtuigd: als de zon schijnt is de mens tien keer vrolijker.”
Weetje: Maren speelt gitaar en is bezig aan een boek wat zij samen schrijft met Hans Kuyper. Het wordt een jeugdthriller en ze vindt het enorm leuk om te doen. Weer even heel wat anders.
Auteur: Milan Hofmans.
Na de middelbare school, militaire dienst en uiteenlopende baantjes studeerde Milan Cultuurwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. In 2003 besloot hij in zijn vrije tijd te gaan schrijven — tekenen deed hij altijd al — en toen ontstond meteen al de romanfiguur Madhu Mahavir, de jongen met de tulband. In Project M beleeft Madhu een spannend avontuur. Hij is enigszins paranormaal begaafd en heeft door zijn intuïtie al een aantal keren zijn oom, dokter Ranga Mahavir, geholpen bij het oplossen van een misdrijf. Nu reizen ze samen naar het bergdorp Fontelmiro om de geheimzinnige ziekte van professor Shiverling te onderzoeken. Professor Shiverling woont in een enorm landhuis met allerlei van geheime gangen en ruimtes, die zeker het verkennen waard zijn. Tijdens zijn nachtelijke speurtochten ontdekt Madhu dat er aan een zeer geheim en mysterieus project wordt gewerkt…
Fragment: “Madhu was blij dat hij met Viterbo was meegegaan: tijdens die paar uurtjes in het café had hij meer aanwijzingen en antwoorden gekregen dan in de anderhalve dag ervoor. Hij wist nu zeker dat er iets heel vreemds was aan de situatie rondom de professor en zijn ziekte. Al vanaf de eerste dag had zijn intuïtie hem verteld dat Vinton Shiverling niet zomaar ziek geworden was, maar dat er mogelijk opzet in het spel was. En alle geruchten in het café bevestigden dat vermoeden.”
Een deel van Project M kun je online beluisteren, check hier.
Auteurs: Theo en Marianne Hoogstraaten.
Theo Hoogstraaten is leraar, eerst op een basisschool, daarna leraar Nederlands, geschiedenis en maatschappijleer en ook decaan. Omdat hij vond dat er te weinig spannende boeken voor jongeren zijn, ging hij die zelf maar schrijven. Een aantal boeken schreef hij samen met zijn vrouw Marianne, waaronder Webcam girls. Webcam girls gaat over de spannende zoektocht naar Cindy. Na een drinkwedstrijd in een indrinkkeet is Cindy zo dronken, dat haar vriendinnen haar in de caravan op bed leggen om haar roes uit te slapen. Die nacht brandt de caravan af. Uit onderzoek van de politie blijkt dat Cindy niet in de caravan lag toen deze in brand vloog. Maar wat is er dan met Cindy gebeurd? De politie ontdekt via gesprekken met vriendinnen van Cindy, June en Linda, dat de drie meisjes zich hebben uitgekleed voor de webcam van ene Romeo the Great en dat vooral Cindy daar erg ver in is gegaan. Zit deze Romeo misschien achter de verdwijning van Cindy?
Fragment: “’Zeg je alsjeblieft niks als je Linda’s ouders een keer spreekt, mam?’ vroeg June. Ze keek haar moeder bijna smekend aan. ‘Als haar vader erachter komt wat ze heeft gedaan, wordt hij woedend en krijgt ze misschien wekenlang huisarrest.’
‘Dat zou voor jou ook wel eens goed kunnen zijn. Dan laat je de dingen zoals je nu hebt uitgevreten voortaan wel uit je hoofd.’
‘Dat doe ik toch wel, hoor. Denk je dat ik hier niets van heb geleerd?’”
Citaat: “Ik hou niet van verhalen zonder inhoud, ook niet in jeugdboeken. Ik wil de mensen graag laten nadenken.”
Weetje: Theo en Marianne halen de inspiratie voor hun boeken uit echte gebeurtenissen.
Gail Giles werkte als lerares op de middelbare school voordat zij zich volledig ging wijden aan het schrijven van boeken. Ze heeft inmiddels vijf populaire jeugdboeken op haar naam staan. Ze woont met haar man en twee honden in Texas. Ze is moeder van een zoon en oma van twee kleinzonen. Gail schrijft superspannende boeken over jongeren die het niet makkelijk hebben. In Right behind you steekt de dan negen jaar oude Kip McFarland per ongeluk zijn buurjongen Bobby in brand. Na jaren in een gesloten inrichting voor jeugddelinquenten te hebben gezeten wordt Kip vrij gelaten. Omdat de moord op Bobby zoveel aandacht heeft gekregen in het hele land, krijgt Kip een nieuwe identiteit. Onder de naam Wade Madison verhuist hij met zijn vader en diens nieuwe vriendin naar Indiana, waar niemand hem kent. In het begin gaat het goed, maar zijn verleden blijft hem achtervolgen. In een dronken bui verraadt hij zijn ware identiteit en wordt gedwongen weer te verhuizen. Gaat het Kip deze keer wel lukken om zijn verleden achter zich te laten?
Fragment: “’Wil je nog meer rillingen? Luister. Ik heet geen Wade. Ik ben Kip McFarland. Ik heb op school gezeten in een psychiatrische inrichting voor gevaarlijke jonge delinquenten. Ik was de jongste en had de ergste misdaad begaan die ze in die inrichting ooit binnen hadden gehad. Ik heb er bijna vijf jaar gezeten.’”
Citaat: “Sommige tieners kunnen de steile heuvel naar volwassenheid beklimmen met gratie, waardigheid en evenwichtigheid. Mijn beste vriendin deed dat. Ik deed dat zeker niet. Ik beet, sloeg en krabte me door iedere minuut heen.”
Weetje: Het favoriete liedje van Gail is ‘Smelly Cat’ (het liedje dat Phoebe altijd zingt in Friends).
Auteur: Sanne Vogel.
Sanne schreef haar eerste professionele theatertekst Feestbeest toen ze zeventien was en ging daar een jaar later mee op tournee. Ook deed ze mee aan de Kunstbende en won de derde prijs in de categorie Taal. Op haar achttiende richtte ze samen met haar broer Robin Vogel de stichting De Vogelfabriek op, waarmee ze film en theater en nog veel meer produceren. Het levenswerk van een talentloos meisje is haar eerste jeugdboek. Dat gaat over Nora, een heel gewoon meisje van 15 jaar. Haar onopvallendheid bevalt haar prima. Ze heeft geen vriendje, maar wel twee katten en één vriendin, en dat vindt ze meer dan voldoende. Tot Nora op een dag in een vlaag van verstandsverbijstering haar docent midden in het gezicht slaat. In één klap verandert Noravan grijze muis in het populairste meisje van school. Maar het is veel te vermoeiend om een rolmodel te zijn en eigenlijk wil Nora haar normale, saaie leventje weer terug.
Fragment: “Ik dip mijn raspatat in de pindasaus, niets is zo lekker als raspatat, alhoewel de naam een beetje doet denken aan de Tweede Wereldoorlog: een soort uitverkoren ras(patat). Maar onder de patatsoorten is raspatat absoluut het beste van het beste; wel op de hielen gevolgd door echt goede Vlaamse friet en twisterfries. Als je nog nooit raspatat hebt gegeten, moet je het dringend eens proberen.”
Citaat: “Ik schaam me nergens voor.”
Weetje: Vanaf het najaar van 2009 zal Sanne wekelijks op tv te zien zijn als de jonge Annie in de serie Annie M.G. Schmidt.
Auteur: Annemarie Bon.
Annemarie Bon ging na de middelbare school naar de laboratoriumschool, waar ze biochemie studeerde. Annemarie heeft verschillende beroepen gehad: zo werkte ze in een ziekenhuislaboratorium en een biowinkel. Later werd ze journalist en ze is hoofdredacteur van het kindertijdschrift Taptoe geweest. Sinds 2002 is ze fulltime schrijfster. Ze woont alleen in een heerlijk huis vlakbij het station in Den Bosch. Een nieuw leven gaat over Nienke. Nienke is een onzeker meisje van vijftien jaar. Als ze tijdens een uitwisselingsprogramma Sander ontmoet, is ze helemaal in de wolken. Ze beleven samen een paar heerlijke dagen, maar Sander woont ver weg en eenmaal thuis mailt hij al snel dat hij geen verkering meer wil. Een paar weken later merkt Nienke dat ze zwanger is van Sander. Nienke wil een abortus, maar haar moeder is het daar niet mee eens en heeft een andere oplossing bedacht: de baby zal worden opgevoed als het broertje of zusje van Nienke. Maar als de baby er eenmaal is gaat Nienke twijfelen aan haar moeders plan. Dan blijkt ze allang niet meer de onzekere puber te zijn van een jaar geleden.
Fragment: “Het moest weg. Ze wilde geen kind. Ze kon geen kind krijgen. Dat was uitgesloten, ondenkbaar, onmogelijk, rampzalig, afschuwelijk, duizend bruggen te ver, de ergste nachtmerrie ooit. Ze was zelf nog een kind en durfde amper voor zichzelf op te komen. Hoe kon zij voor een kind zorgen? Het moest weg.”
Citaat: “Ik wil graag een literaire kinderlokker zijn. Ik wil niets liever dan kinderen met mijn verhalen en teksten verleiden tot lezen.”
Weetje: Annemarie kan niet zonder haar fiets en is gek op koken.
Gemma studeerde filosofie aan de universiteit van Reading (Engeland). Ze werkte als journaliste en als redacteur van verschillende vaktijdschriften. Ze is getrouwd en woont in Londen. De Anderen is Gemma Malleys eerste jeugdboek. In het jaar 2140 zit Anna in Grange Hall, een tehuis voor Overtolligen. Nadat er een levensverlengend medicijn is uitgevonden, sterven er geen mensen meer. Iedereen kan door het medicijn langer leven, maar daardoor is er geen plaats meer voor nieuwe mensen. De ouders van Anna hebben de wet overtreden en toch wel een kind gekregen. Ze zijn voor een tijd de gevangenis in gegaan, maar het is Anna die haar hele leven moet boeten voor hun egoïstische gedrag. Het leven in het tehuis is uitermate hard: er wordt gewerkt, er is weinig eten en er zijn weinig dekens. Mevrouw Pincent zwaait de scepter en met genoegen slaat ze alle pleziertjes uit de Overtolligen. Dan komt Peter in Anna’s leven en vertelt haar allerlei dingen, die ze niet wil horen.
Fragment: “Peter zegt dat ik een slaaf ben en dat ik voor mezelf zou moeten opkomen. Hij maakt me zo kwaad. Ik ben geen slaaf. Ik ben een goede Overtollige. Ik heb hier niet voor gekozen – het is gewoon zoals het is, en ik zie niet in waarom Peter mij daarover een rotgevoel moet bezorgen.”
Citaat: “Ik geloof oprecht in de levenscyclus, het nieuwe vervangt het oude. De mens, bladeren van bomen, ideeën enz. Daarom schreef ik De anderen.”
Weetje: Er is ook een vervolg op De anderen namelijk In de val (Pimento, 2009), deze mag je lezen voor de Jonge Jury van volgend jaar.
Auteur: Roger H. Schoemans.
Als kind las Roger H. Schoemans graag avonturenverhalen. Toen hij zestien was begon hij een blad waarin hij elke dag vertelde wat er gebeurd was in zijn klas. Vanaf toen wilde hij schrijven. Sinds 1962 werkt hij voor verschillende bladen, als reporter, eindredacteur en hoofdredacteur. Hij schreef verhalen voor tijdschriften en scenario’s voor stripverhalen tot in 1983 zijn eerste kinderboek verscheen. Sinds 1994 is hij freelance journalist en schrijver. Blizzard gaat over Ti’bert. Zijn opa Pa’bert is rond 1700 met zijn vrouw uit Frankrijk naar Acadië (een deel van het huidige Canada) gekomen en hebben het rijke land bewerkt. Ze zijn vrienden geworden met de indianen, de Mikmaq en leiden een goed leven. Maar dan vallen de Engelsen binnen. De familie van Pa’bert wil zich niet onderwerpen aan de Engelse overheersers en pakken hun boeltje. Ook de Mikmaq besluiten te vertrekken. De indianen gaan naar hun winterse jachtgronden. Ti’bert moet afscheid nemen van zijn vriendinnetje Zoete Bes. Hij heeft er moeite mee, maar Zoete Bes verzekert hem dat ze elkaar bij de grote rivier weer zullen zien. Maar de tocht naar de winterse jachtgronden verloopt niet zonder slag of stoot.
Fragment: “In het holst van de nacht slopen Charles, Ernest en Ti’bert terug naar het uitgebrande dorp. De volle maan verlichtte het pad. Waar de groep overdag nog door de sneeuw had moeten ploeteren, wandelden ze moeiteloos verder. Over het pad dat ze zelf met zoveel moeite gebaand hadden.
Scherpe rook hulde het vernielde dorp in een verstikkende mist. Hier en daar flakkerden nog vlammen op. Overal klonk het gesis van verkolend hout in smeltende sneeuw.
Van ver op het meer bereikten hen andere klanken. De vale duisternis had Mes en zijn traag vorderende karavaan opgeslokt, maar het woeste gebrul van zijn krijgers was nog steeds te horen. Vloekend en tierend dreven ze hun gevangenen voor zich uit.”
Citaat: “Ik ben op het idee gekomen om Blizzard te schrijven op een reis door de Atlantische provincies van Canada. Eigenlijk kennen we weinig over de geschiedenis van dat land. Ik kreeg er de ene verassing na de andere.”
Vrank heeft in een jeugdinrichting gewerkt en werkt voor Jeugdzorg. Hij verwerkt de ervaringen die hij in zijn werk heeft opgedaan in zijn boeken. Naast verhalen schrijft Vrank ook songteksten en gedichten. De hoofdpersonen in dit verhaal zijn de Marokkaanse Omar en de Nederlandse Joost. De geschiedenis begint als Omar, behangen met zware explosieven, het personeel van een bank gijzelt. Hij vertegenwoordigt de Islamitische Revolutie, een gewelddadige organisatie die afrekent met instellingen die wapensystemen financieren waarmee onder moslims slachtoffers worden gemaakt. De koffiejongen in het bankgebouw blijkt zijn oude vriend Joost. Het verhaal over de gijzeling wordt onderbroken door terugblikken van de twee hoofdpersonen op de tijd dat ze samen in een jeugdgevangenis verbleven. Met hun verschillende achtergronden sluiten Omar (bijnaam de Hosselaar) en Joost (Kaas) in het gevang een verbond om zo het harde leven in deze instelling het hoofd te bieden: bad boys for life! Maar hun vriendschap wordt op de proef gesteld door de gevoelens die ze hebben voor de mooie Meriam, een meisje dat vanwege jeugdprostitutie ook in de inrichting is opgesloten.
Fragment: “Zit ik hier mijn hele jeugd te rotten in zo’n bajes. Ik heb geen pubertijd. Ik heb geen jeugd. Ik zit hier en de tijd kruipt voorbij. Mijn broer heeft school, feesten, vriendinnen en ik heb niks. Geen diploma’s, geen huis, geen geld. Ik leer geen flikker, leef maar een beetje bij de dag. Wat moet ik als ik straks vrijkom. Ik weet niks. Ik heb niks. zo nutteloos…`
Citaat: “Dit boek is niet voor mietjes”
Weetje: Vrank heeft dit boek geschreven voor zijn zoon die niet van lezen hield en alleen maar achter de computer te vinden was. Dit boek vond hij geweldig en las het in één keer uit.
Auteur: André Boesberg.
André Boesberg geeft Nederlands op een middelbare school en is daarom lid van de Meesterclub, een groep van negen schrijvers die ook meester of juf zijn. Als kind werd hij vaak voorgelezen door zijn moeder en hij las ook graag zelf, maar hij had nooit bedacht dat hij boeken wilde gaan schrijven. Dat kwam pas toen zijn vrouw hem hiertoe overhaalde. In 1997 kwam zijn eerste boek, De giftige angel, uit. Inmiddels heeft André Boesberg een flink aantal boeken op zijn naam staan. Zijn verhalen zijn spannend, mysterieus en spelen zich vaak in het verleden af. Zo ook Tunnelkoorts, dat zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het verhaal gaat over de Vlaamse Willem, die beide ouders verliest wanneer hun boerderij wordt getroffen door een granaat. Dan komt een oude vriend langs, die hem voorstelt om naar het front te gaan om daar de Engelsen te helpen. Omdat Willem niet veel om handen heeft op de boerderij, stemt hij graag toe. Hij beseft dan nog niet hoe verschrikkelijk de oorlog is en welke invloed het op zijn leven gaat hebben.
Fragment: “Ik ben bang. Bang zoals ik nog nooit eerder in mijn leven ben geweest. Mijn angst heeft geen naam, maar vertakt zich in elke vezel van mijn lichaam en verlamt me. Ik probeer niet meer te denken, maar dat valt niet mee. Ik ben bang voor alles en toch zet ik mijn voeten op de spijlen en daal af in de onderwereld.”
Weetje: Naast schrijven heeft André Boesburg twee grote hobby’s: lezen en vooral voetballen. Hij voetbalt zelfs iedere zaterdag! Hij heeft twee witte poezen, een dikke en een dunne, die Mees en Neel heten.
Recente reacties