Duister

Auteur: David Almond

Felling is een gewoon dorp waar het leven zijn gang gaat. Davie gaat er naar school, deelt met zijn vriend Geordie een geheime grot, is misdienaar op zondag en probeert dagelijks zijn grote vijand Mouldy te ontlopen. Niets bijzonders dus.
Totdat Stephen Rose bij Crazy Mary intrekt: een bleke, stille jongen. Hij si anders dan de anderen en maakt prachtige vreemde wezens van klei.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Davie (ik-figuur), een gewone schooljongen in een gewoon Engels dorp, raakt in de ban van Stephen Rose. Diens verleden is veelbewogen en duister en hij heeft geheimzinnige vermogens. Hij meent een geboetseerde pop tot leven te kunnen wekken en sleept Davie mee naar de rand van de waanzin. In flitsende, korte hoofdstukken ontrolt het verhaal zich, geschreven in een bijna hamerende stijl die tot doorlezen dwingt. Ook voor de lezer vervaagt de grens tussen waan en waarheid en worden vragen opgeroepen over religieuze verdwazing, goed en kwaad, God en duivel en over de hoogmoed van het kunstenaarschap. Het nogal zwarte verhaal laat twee uitwegen open. De Engelse auteur (1951) is tweevoudig winnaar van de Whitbread Children’s Book Award. Voor ‘De vuurvreter’* ontving hij in 2006 een Zilveren Zoen, evenals voor ‘De wildernis’ (2001) en ‘Het zwarte slik’ (2002). Eindelijk weer eens een echt boek: gebonden, stevig in de hand, maar inhoudelijk nogal zwaar. Voor de betere, wat levenswijzere lezer die tegen een stootje kan. Vanaf ca. 14 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Th. Herrman) Felling is een gewoon dorp waar het leven zijn gang gaat. Davie gaat er naar school, deelt met zijn vriend Geordie een geheime grot, is misdienaar op zondag en probeert dagelijks zijn grote vijand Mouldy te ontlopen. Niets bijzonders dus.
Totdat Stephen Rose bij Crazy Mary intrekt: een bleke, stille jongen. Hij si anders dan de anderen en maakt prachtige vreemde wezens van klei.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Davie (ik-figuur), een gewone schooljongen in een gewoon Engels dorp, raakt in de ban van Stephen Rose. Diens verleden is veelbewogen en duister en hij heeft geheimzinnige vermogens. Hij meent een geboetseerde pop tot leven te kunnen wekken en sleept Davie mee naar de rand van de waanzin. In flitsende, korte hoofdstukken ontrolt het verhaal zich, geschreven in een bijna hamerende stijl die tot doorlezen dwingt. Ook voor de lezer vervaagt de grens tussen waan en waarheid en worden vragen opgeroepen over religieuze verdwazing, goed en kwaad, God en duivel en over de hoogmoed van het kunstenaarschap. Het nogal zwarte verhaal laat twee uitwegen open. De Engelse auteur (1951) is tweevoudig winnaar van de Whitbread Children’s Book Award. Voor ‘De vuurvreter’* ontving hij in 2006 een Zilveren Zoen, evenals voor ‘De wildernis’ (2001) en ‘Het zwarte slik’ (2002). Eindelijk weer eens een echt boek: gebonden, stevig in de hand, maar inhoudelijk nogal zwaar. Voor de betere, wat levenswijzere lezer die tegen een stootje kan. Vanaf ca. 14 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Th. Herrman)