Op het randje

Auteur: Mikael Engström.

Mik leidt een chaotisch leven in een Zweedse stad. Als hij door Jeugdzorg bij een tante wordt geplaatst vanwege het drankprobleem van zijn vader, verandert het leven van Mik drastisch. Het leven op het platteland is totaal tegengesteld aan dat wat Mik kent in de stad. Al heeft hij soms heimwee naar zijn broer en zijn vader, hij leert ook echte vriendschap kennen. De terugkeer naar de stad is geen succes en het pleeggezin waar hij daarna terechtkomt heeft wel een erg bijzondere kijk op Miks plaats binnen het gezin. Maar Mik is een overlever en hij weet wat hij wil, dus zoekt hij zelf naar een oplossing, al is die levensgevaarlijk.

Het verhaal komt wat traag op gang; de lezer heeft wat tijd nodig om in het verhaal te komen. Eenmaal Mik bij zijn tante arriveert, voltrekt zich een ware metamorfose bij Mik. Niet plots, want hij heeft eerst een behoorlijke afkeer van het kleine plattelandsstadje en zijn bewoners. Maar net door het contact met deze mensen die een veel eenvoudiger leven leiden dan Mik gewend was in de stad, verandert Miks kijk op de wereld en zijn plaats daarin. Hij doorziet na verloop van tijd dat zijn leven in de stad bij zijn broer en vader niet zo fraai was als hij daarvoor dacht.
Zijn overlevingsinstinct uit de stad helpt hem wel bij het pleeggezin waar hij geplaatst wordt. Het geeft hem de kracht en de moed om zijn wil door te drijven. Daarvoor wil hij zelfs zijn eigen leven op het spel zetten. Hij weet zich gesteund door zijn echte vrienden die in hem blijven geloven.
De auteur kaart met dit verhaal ook de starre bureaucratie van Jeugdzorg aan, die met regels en paperassen in orde wil blijven, maar voorbijgaat aan de persoonlijkheid van en blind is voor de unieke situatie van het kind waar zij zogenaamd het beste voor willen. Deze instantie krijgt weinig krediet en kan ook bij de lezer op weinig sympathie rekenen. Die heeft de lezer des te meer voor het personage van Mik, dat hij/zij ziet evolueren van een gesloten en eerder branieachtige stadsjongen naar een open en doodeerlijke jongen die eindelijk een warme thuis vindt bij zijn tante (al vriest het er de stenen uit de grond in de winter) en de mensen van het dorp. Daar leert Mik ook de waarde van vriendschap kennen en groeit zijn zelfbeeld.
Een erg mooi en warm verhaal (in een ijskoude omgeving) dat een probleem op een rustige en zelfs humorvolle manier onder woorden brengt.

 

Pol Van Damme
november 2008