Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Het verhaal, vertaald uit het Engels, speelt zich af in de toekomst. Na een burgeroorlog is van Noord-Amerika het land Panem overgebleven, bestaande uit het welvarende Capitool met twaalf daaraan ondergeschikte districten, waarin veel armoede en onvrijheid heersen. In de jaarlijkse Hongerspelen moeten 24 kinderen, uit elk district een jongen en een meisje, strijden op leven en dood in een ‘Big Brother’-omgeving. Katniss Everdeen (16, ik-figuur) uit het 12e, armoedigste district springt in de bres voor haar jongere zusje Prim wanneer deze wordt uitgeloot. Na een wat aarzelend begin krijgt het verhaal vaart in het tweede en derde deel. Het thema is gedurfd: een strijd op leven en dood tussen twaalf- en achttienjarigen, als vorm van vermaak. Wie is de slimste overlever? De auteur creeert een eigen begrippenkader die zijdelings doet denken aan Harry Potter. Ze combineert overlevingstechnieken uit de traditie van Jean Auels prehistorische romans met ultramoderne technologie. Het slot lijkt voorspelbaar, maar is dat niet. Spanning, romantiek en het open einde maken nieuwsgierig naar het volgende boek in deze serie, ‘De Hongerspelen II: vlammen’*. Zie ook: dehongerspelen.hyves.nl. Vanaf ca. 14 jaar.

(NBD|Biblion recensie, C. la Roi)

Beschrijving

Jem kijkt dagelijks de dood in de ogen. Letterlijk: als ze iemand aankijkt, weet ze wanneer die persoon doodgaat. Vrienden maakt ze om die reden niet. Totdat ze Spider ontmoet: een einzelgänger, net als zij. Ze weet dat hij niet lang meer te leven heeft, maar toch gaat Jem met hem mee naar het reuzenrad The London Eye. Als ze in de rij staan ziet Jem dat alle mensen om haar heen dezelfde sterfdatum hebben. De datum van vandaag… Snel rennen ze weg. Seconden later vindt een terroristische aanslag plaats. Algauw zijn Jem en Spider de meest gezochte criminelen van het land. Hun vlucht mondt uit in een bloedstollende trip door Groot-Brittannië, waarin ze steeds wanhopiger proberen uit handen van de politie te blijven. Hoe kunnen ze hun onschuld bewijzen? En kan Jem de naderende dood van Spider voorkomen?

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Jem (15) heeft een bijzondere gave: ze kan in iemands ogen zien wat de sterfdatum van die persoon is. Als ze Spider ontmoet, ziet ze dat hij nog maar een paar weken te leven heeft. Wanneer de twee jongeren een dagje samen op stap zijn, en in de rij staan voor the Londen Eye, beseft Jem dat er iets verschrikkelijks staat te gebeuren. Samen met Spider rent ze weg. Meteen daarop vindt een explosie plaats, waarbij vele doden en gewonden vallen. De wegvluchtende jongeren worden verdacht van een terroristische aanslag. Dit ingehouden vertelde, goed gecomponeerde verhaal is spannend, mede door het vermoeden dat Spider zal overlijden en Jems verwoede pogingen het tij te keren. Voor (betere) lezers vanaf ca. 13 jaar.

(NBD|Biblion recensie, W. van der Pennen-Schleicher)

auteur: Miriam Mous

Een jongen komt bij in een snikhete, kale grasvlakte. Hij weet niet hoe hij daar terechtgekomen is, waar hij vandaan kwam en zelfs niet meer hoe hij heet. Tot zijn opluchting vindt hij een rugzak met daarin een mobiele telefoon. Hij wil het alarmnummer intoetsen, maar ziet dan dat hij een voicemailbericht heeft ontvangen. Tot zijn verbijstering hoort hij: Wat er ook gebeurt, bel in geen geval de politie. En hij weet één ding zeker: dat is zijn eigen stem. Met behulp van de spullen in zijn rugzak, gaat hij verbeten op zoek naar zijn verleden. Maar zolang hij zich niets herinnert, durft hij niemand te vertrouwen. Zelfs Lara niet. Stapje voor stapje komt hij achter de verschrikkelijke waarheid.

Mijn ogen dwaalden langs de spiegel die boven de wastafel hing. Ik ving een flits op van een jongen met blond haar dat alle kanten uit piekte. Met een schokje besefte ik dat het mijn eigen spiegelbeeld was. ‘Is er iets?’ vroeg Lara. En of er iets was! Ik had mezelf niet herkend.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Ergens in Amerika komt een 15-jarige jongen met zware hoofdpijn en een verstuikte enkel bij op een kale, snikhete grasvlakte. Hij weet niet waar of wie hij is. Met behulp van de inhoud van zijn rugzak vindt hij zijn verborgen notebook terug en komt hij zijn verleden op het spoor. Het lijkt erop dat hij als Boy 7 dat verleden deelt met zeven andere jongens, allemaal uitblinkers op een bepaald gebied. In dit verhaal wordt, in de ik-vorm, afwisselend het heden beschreven naast fragmenten uit het dagboek. Zo komt, behalve de moedige en volhardende hoofdpersoon, ook de lezer stukje bij beetje achter de gruwelijke gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden. Het verhaal bestaat uit vijf hoofdstukken, met een wijsheid als ondertitel, in modern, toegankelijk Nederlands gescheven. Ultramoderne techniek speelt een belangrijke rol en tevens wordt een kijkje in de Amerikaanse samenleving genomen. Buitengewoon spannend boek voor jongeren met sterke zenuwen. Vanaf ca. 14 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Nelleke Hulscher-Meihuizen)

Hamayun zit in Havo 4 en werkt mee aan de voorstellingen van het schooltoneel. Hij schrijft een stuk over zijn eigen verleden. Over het dagelijks leven in Kaboel, en de grappen die hij uithaalt met zijn vriendjes. Over de nacht dat de Taliban zijn vader gevangen nemen. Over de vlucht van het gezin, over de lange tocht die hij met zijn ouders en jongere broer en zusje moet ondernemen. Na een halfjaar komen ze in Nederland in een asielzoekerscentrum terecht. Hamayun vindt Nederland fris, en groen. En hier kan het gezin vrijer denken. Hier is er een toekomst mogelijk. Hamayun wil graag naar de filmacademie. Maar mogen ze wel blijven?

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Hamayun (16, ik-figuuur) is nog erg jong als hij met zijn ouders en de rest van de familie verhuist naar Kabul. Als de situatie in Afghanistan met de Taliban verder verergert, vlucht eerst de oudste broer van Hamayun. Na enige tijd slaat het hele gezin op de vlucht. Na een lange reis, geleid door de bottendragers waarvan ze als gezin helemaal afhankelijk worden, komen ze terecht in Nederland. Asielaanvragen, verblijfsvergunningen en afwijzingen volgen elkaar op; het wachten is op het definitieve oordeel! Eerste deel in reeks ‘Slash’: verhalen die zijn gebaseerd op het waargebeurde levensverhaal van een jongere. Dit boek is verdeeld in zes delen. Ieder deel, verder verdeeld in korte ‘hoofdstukken’, begint met een ervaring van Hamayun in het heden. Daarna gaat het verder terug in het verleden en ieder kort hoofdstuk is een stukje geschiedenis van Hamayun en zijn familie. De onzekerheid, de pijn en de angst van een opgroeiende tiener spatten van iedere bladzijde af en dwingen tot verder lezen. Na het lezen van het levensverhaal van deze bijzondere jongere heeft ‘de vluchteling/asielzoeker’ een gezicht gekregen. Een gezicht dat je niet meer vergeet en waarmee iedere jongere (en oudere) uit Nederland kennis zou moeten maken. Verplichte leesstof! Vanaf ca. 14 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Hannelore Rubie)

Toen ze dertien was droomde Carolina over een balletcarrière en over Lev. De populairste jongen van de klas.
Nu, na haar bijna fatale val, is alles anders geworden. Ze wilde stoer doen en klom met Lev op de kerktoren. De val maakte een einde aan al haar illusies. Maar niet aan haar vechtlust. Ze komt er met veel doorzettingsvermogen bovenop en schrijft zich in voor de toneelschool.

Een boek over liefde, over tegenslagen en vooral over geloof in jezelf.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
De 16-jarige Eliska (ik-figuur) probeert ‘een beknopt levensverhaal’ te schrijven voor mevrouw Haschlerka, een voor de lezer onbekende vrouw. Op dertienjarige leeftijd wordt Eliska verliefd op de achttienjarige Sven. Ze beklimmen samen de kerktoren, bij het afdalen stort Eliska van de trap. Ze blijkt onder meer een gecompliceerde beenbreuk te hebben en moet opgenomen worden in het ziekenhuis. Haar toekomst als balletdanseres kan ze wel vergeten en er volgt een lange periode van revalidatie. En als Sven dan ook nog eens na de dood van zijn moeder samen met zijn vader naar Canada emigreert, krijgt Eliska het steeds moeilijker. Indrukwekkend, spannend en op elke pagina boeiend verhaal over de psychologische ontwikkeling van het hoofdpersonage, aangevuld met informatie over haar familie van voor haar dertiende jaar. Eveneens wordt een stukje politieke geschiedenis gegeven, maar zonder ook maar op een moment belerend te zijn. Informatie en verhaal zijn organisch met elkaar verbonden. De Tsjechische auteur, die onder andere de Deutscher Jugendliteraturpreis gewonnen heeft en genomineerd was voor de H.C. Andersenprijs, gebruikt een literair taalgebruik, de dialogen zijn erg levendig. Een aanrader! Vanaf ca. 14 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Drs. A.W.M. Duijx) 

Omar en Joost ontmoeten elkaar in de jeugdgevangenis. Ondanks hun verschillende achtergrond worden de twee vrienden en sluiten ze een verbond om het harde leven in de jeugdgevangenis het hoofd te bieden. Maar als hun gevoelens voor Meriam gaan meespelen, wordt hun vriendschap op de proef gesteld. Uiteindelijk barst de bom en komen beide jongens lijnrecht tegenover elkaar te staan. Hun leven wordt op zijn kop gezet. Zal hun vriendschap overleven of is het verleden bepalend voor de toekomst? Een rauw en realistisch verhaal over de spanningen in de westerse samenleving, waar moslim – en westerse jongeren scherp in contrast staan met elkaar, waar jeugd steeds grenzelozer wordt en waar de jeugdgevangenis steeds vaker het antwoord is.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Heftig, rauw relaas van een fatale vriendschap. De hoofdpersonen zijn twee door het leven beschadigde jongens, Omar en Joost. Ze leren elkaar kennen in de jeugdgevangenis. Door een meisje raken ze van elkaar verwijderd, vriendschap slaat om in haat. In het eerste hoofdstuk gijzelt Omar medewerkers van een bank die de oorlog in Afghanistan financiert. Voor het eerst in jaren staat hij weer oog in oog met Joost, die koffiejongen is in de bank. Afwisselend spelen de hoofdstukken in het heden (de gijzeling) en in het verleden (de jeugdgevangenis). Tijdens de gijzeling vertellen Omar en Joost elkaar hoe het hen is vergaan sinds de breuk in hun vriendschap. De auteur, die met dit boek debuteert, was jarenlang werkzaam in een justitiele jeugdinrichting. Hij tekent met name een genuanceerd beeld van de Marokkaanse heethoofd Omar, een jongen met een sterk ontwikkeld eergevoel, die vaak ondoordachte keuzes maakt. Het verhaal is geschreven in een levendige, directe stijl met veel straattaal, die achter in het boek wordt verklaard. Ruim opgemaakte bladspiegel, korte hoofdstukken. Vanaf ca. 14 jaar.

(NBD|Biblion recensie, J. Staal)

Baby is twaalf jaar oud; haar vader Jules is 26 en haar moeder is dood ― hoe ze is overleden weet ze niet omdat haar vader iedere keer een ander verhaal vertelt. Jules houdt zielsveel van Baby maar nog meer van drugs. Baby woont soms met haar vader in kommervolle omstandigheden, dan weer in opvanghuizen wanneer Jules aan het afkicken is in een kliniek. Soms werkt hij als afwasser en is er weer wat geld, soms werkt hij aan zijn dromen om rijk te worden en is er niets behalve zijn eigen paranoia en waan.
Baby heeft geen leven als ieder ander kind, maar ze is intelligent en een overlever. Ze is een kleine crimineel, omringd door soortgenoten. Totdat ze Alphonse ontmoet, de loverboy die haar in de richting van de heroïne en prostitutie drijft. Maar Baby weet dat ze nog één kans heeft en dat ze die moet pakken.

Dit is een boek dat je beurtelings laat lachen en huilen. Het proza van O’Neill is vlijmscherp, iedere zin is raak. Maar haar empathie voor Baby en Jules zorgt ervoor dat het verhaal nergens al te somber wordt.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Debuutroman van de Canadees/Amerikaanse journaliste O’Neill [1976], die hiermee de Canada Reads won. Het verhaal gaat over de 12-jarige Baby, die haar leven met haar 26-jarige, aan drugs verslaafde vader Jules in de grote stad Montreal beschrijft. Haar ouders kregen Baby op hun vijftiende, maar de moeder stierf een jaar later. Baby verhuist van het ene naar het andere appartement en van kindertehuis en pleeggezin naar een jeugdgevangenis. Als Jules haar de deur uitzet raakt de emotioneel verwaarloosde dan 13-jarige Baby in de ban van drugs en de pooier Alphonse. De zeer intelligente scholiere gaat als heroinehoertje voor hem werken. Uiteindelijk komt ze terug bij Jules, die haar onderbrengt bij zijn nicht op het platteland. Verbijsterend en indringend verhaal dat ondanks de inktzwarte thematiek op lichte toon en vanuit kinderlijk optimistisch perspectief geschreven is. In deze makkelijk leesbare roman heeft de auteur haar eigen ervaringen verwerkt. Voor een groot publiek. Normale druk. Er is ook een editie voor jongeren vanaf ca. 15 jaar: inhoudelijk identiek, maar met ander omslag en flaptekst.*

(NBD|Biblion recensie, Annemiek Buijs) 

De zigeunerjongen Yann en zijn markante vriend Têtu de dwerg reizen met hun houten pop Pierrot langs theaters en kastelen. Pierrot kan niet alleen praten en lopen, maar ook gedachtelezen en de donkerste geheimen van het publiek onthullen. Tijdens een optreden in het kasteel van de markies De Villeduval is de inslechte graaf Kalliovski aanwezig. Hij aast niet alleen op het kasteel van de markies – die diep in de schulden zit – maar wil ook Pierrot in handen krijgen.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Het is 1789. Tegen de achtergrond van het uitbreken van de Franse Revolutie, wordt beschreven hoe de begaafde 14-jarige zigeunerjongen Yann, samen met zijn mentor, de dwerg Tetu, vecht tegen de duistere krachten van de nietsontziende, machtige graaf Kalliovski. Yanns missie is niet alleen om de graaf te ontmaskeren maar vooral om Sido, de dochter van een domme, aristocratische markies, te redden van de guillotine. Het boek geeft een duidelijk beeld van de onrechtvaardige samenleving in het Frankrijk van voor de revolutie en de gruwelen daarna. De rode halsketting uit de titel slaat op de moorden van Kalliovski. Het is een verhaal vol geheimen en magie, dat een beeldend portret geeft van Parijs tijdens de revolutie. De avonturen van Yann zijn uiterst spannend beschreven, dood en verderf worden niet gemeden en het leest als een echt pageturner, mede door de vaart en het vlotte (goed vertaalde) taalgebruik. Er wordt veel dialoog gebruikt en de zinnen zijn kort. Van de auteur van ‘Ik, Coriander’*. Voor lezers die geinteresseerd zijn in historie en spanning. Vanaf ca. 12 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Nelleke Hulscher-Meihuizen) De zigeunerjongen Yann en zijn markante vriend Têtu de dwerg reizen met hun houten pop Pierrot langs theaters en kastelen. Pierrot kan niet alleen praten en lopen, maar ook gedachtelezen en de donkerste geheimen van het publiek onthullen. Tijdens een optreden in het kasteel van de markies De Villeduval is de inslechte graaf Kalliovski aanwezig. Hij aast niet alleen op het kasteel van de markies – die diep in de schulden zit – maar wil ook Pierrot in handen krijgen.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Het is 1789. Tegen de achtergrond van het uitbreken van de Franse Revolutie, wordt beschreven hoe de begaafde 14-jarige zigeunerjongen Yann, samen met zijn mentor, de dwerg Tetu, vecht tegen de duistere krachten van de nietsontziende, machtige graaf Kalliovski. Yanns missie is niet alleen om de graaf te ontmaskeren maar vooral om Sido, de dochter van een domme, aristocratische markies, te redden van de guillotine. Het boek geeft een duidelijk beeld van de onrechtvaardige samenleving in het Frankrijk van voor de revolutie en de gruwelen daarna. De rode halsketting uit de titel slaat op de moorden van Kalliovski. Het is een verhaal vol geheimen en magie, dat een beeldend portret geeft van Parijs tijdens de revolutie. De avonturen van Yann zijn uiterst spannend beschreven, dood en verderf worden niet gemeden en het leest als een echt pageturner, mede door de vaart en het vlotte (goed vertaalde) taalgebruik. Er wordt veel dialoog gebruikt en de zinnen zijn kort. Van de auteur van ‘Ik, Coriander’*. Voor lezers die geinteresseerd zijn in historie en spanning. Vanaf ca. 12 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Nelleke Hulscher-Meihuizen)

Vijf jaar is America, als hij een weekend op bezoek gaat bij zijn verslaafde moeder en twee broers: ‘Lyle was de oudste, maar Brooklyn was de gemeenste, dus Brooklyn was de baas’.Tijdens de logeerpartij gaat zijn moeder ervandoor – America en zijn broers proberen voor zichzelf te zorgen. Maanden later worden ze door de politie gevonden, maar daarmee lijkt de ellende voor America pas te beginnen….

Mik leidt een chaotisch leven in een Zweedse stad. Als hij door Jeugdzorg bij een tante wordt geplaatst vanwege het drankprobleem van zijn vader, verandert het leven van Mik drastisch. Het leven op het platteland is totaal tegengesteld aan dat wat Mik kent in de stad. Al heeft hij soms heimwee naar zijn broer en zijn vader, hij leert ook echte vriendschap kennen. De terugkeer naar de stad is geen succes en het pleeggezin waar hij daarna terechtkomt heeft wel een erg bijzondere kijk op Miks plaats binnen het gezin. Maar Mik is een overlever en hij weet wat hij wil, dus zoekt hij zelf naar een oplossing, al is die levensgevaarlijk.

Het verhaal komt wat traag op gang; de lezer heeft wat tijd nodig om in het verhaal te komen. Eenmaal Mik bij zijn tante arriveert, voltrekt zich een ware metamorfose bij Mik. Niet plots, want hij heeft eerst een behoorlijke afkeer van het kleine plattelandsstadje en zijn bewoners. Maar net door het contact met deze mensen die een veel eenvoudiger leven leiden dan Mik gewend was in de stad, verandert Miks kijk op de wereld en zijn plaats daarin. Hij doorziet na verloop van tijd dat zijn leven in de stad bij zijn broer en vader niet zo fraai was als hij daarvoor dacht.
Zijn overlevingsinstinct uit de stad helpt hem wel bij het pleeggezin waar hij geplaatst wordt. Het geeft hem de kracht en de moed om zijn wil door te drijven. Daarvoor wil hij zelfs zijn eigen leven op het spel zetten. Hij weet zich gesteund door zijn echte vrienden die in hem blijven geloven.
De auteur kaart met dit verhaal ook de starre bureaucratie van Jeugdzorg aan, die met regels en paperassen in orde wil blijven, maar voorbijgaat aan de persoonlijkheid van en blind is voor de unieke situatie van het kind waar zij zogenaamd het beste voor willen. Deze instantie krijgt weinig krediet en kan ook bij de lezer op weinig sympathie rekenen. Die heeft de lezer des te meer voor het personage van Mik, dat hij/zij ziet evolueren van een gesloten en eerder branieachtige stadsjongen naar een open en doodeerlijke jongen die eindelijk een warme thuis vindt bij zijn tante (al vriest het er de stenen uit de grond in de winter) en de mensen van het dorp. Daar leert Mik ook de waarde van vriendschap kennen en groeit zijn zelfbeeld.
Een erg mooi en warm verhaal (in een ijskoude omgeving) dat een probleem op een rustige en zelfs humorvolle manier onder woorden brengt.

Pol Van Damme
november 2008